Archief | Open Huis RSS feed for this section
Afbeelding

Ambo Anthos Uitgevers

16 Apr

Afgelopen vrijdag was een dag om niet snel te vergeten. Ambo Anthos Uitgevers had een open huis georganiseerd waarbij ik aanwezig mocht zijn. Ik was al eens eerder bij hun kantoor geweest, dus ik wist dat het ongeveer een klein half uurtje lopen was vanaf Amsterdam Centraal. Ik werd rond een uur of 10 ’s morgens verwacht, en omdat de treinen netjes op tijd reden was ik mooi op tijd. Na en zeer hartelijke ontvangst bij de ingang, werd het publiek verzocht naar de 3de verdieping te gaan waar het hoofdpodium zich bevond.

1.

Na een mooie inleiding door Chris Herschdorfer (directeur), werd al direct de eerste gast aangekondigd. En wat voor een! Liddie Austin mocht drie kwartier lang een interview houden met Elle van Rijn. Naast dat Elle een ontzettend leuke vrouw is, was het ook erg leuk om haar eens te horen vertellen over haar boeken, haar verleden, haar gezin…nou ja eigenlijk over van alles wat er ter tafel kwam op dat moment. Omdat de locatie waar we zaten redelijk klein was, waren we er als publiek heel direct bij betrokken en was er een ruime mogelijkheid om zelf vragen te stellen.

P1010275

Na deze leuke, eerste,  kennismaking werden we getrakteerd op koffie met een lekker stuk taart. Dit was al direct een heel leuk moment omdat er veel mensen bij elkaar waren met allemaal dezelfde passie. Velen bleken elkaar indirect al te kennen via de sociale media. Des te leuker om elkaar nu eens in het echt te zien.

De uitgeverij had veel te bieden deze dag en had alles organisatorisch zeer goed geregeld. Er was een strakke tijdslijn dus iedereen moest zorgen om weer op de aangegeven tijd aanwezig te zijn waar hij of zij verwacht werd. Ondergetekende stond uiteraard weer met iedereen te praten en moest er geregeld op gewezen worden dat hij te laat zou komen als hij nú niet weg zou gaan. Bij binnenkomst ’s morgens was er al een verdeling gemaakt voor het volgende deel. De groep was in vijven verdeeld, waarbij elke groep een half uur lang bijgepraat werd door een medewerker van Ambo Anthos Uitgevers. Wat doen ze nou precies bij die uitgeverij en wat is zijn of haar rol daar. Ik was ingedeeld bij Jennifer Boomkamp die heel enthousiast vertelde over haar rol als redacteur/ editor. Deze groep werd ‘de slushpile’ genoemd, omdat de stapel van toegestuurde manuscripten (die vaak een hoogtepunt kent na de feestdagen en/of op maandagen) zo genoemd wordt. Andere groepen werden op andere locaties in het pand bijgepraat over publiciteit (Roel van Diepen) , bureauredactie (Tamara Doornink) en uitgever (Tanja Hendriks en Chris Herschdorfer).

P1010293

Het gevoel van de middelbare school kwam weer op toen we na een half uur weer van locatie moesten wisselen. Van de vijf kleine groepjes werden nu twee groepen gemaakt. De ene groep kreeg een spoedcursus van Jannah Loontjes & Murat Isik over het verschil tussen de theorie en de praktijk van het schrijven. Mijn groep ging naar ‘Arabieren kijken’. Het nieuwe boek van Hassnae Bouazza heet zo en ze gaf ons een kijkje in hoe wij tegen de Arabieren aankijken en wat we (als voordelen) over ze denken. Daartegenover zetten ze kort neer wat de werkelijkheid is. Uiteraard werden alle vooroordelen door haar onderuit gehaald. Een geweldig leuke presentatie door de goedlachse en (zeer) vlot pratende Hassnae zorgde ervoor dat ook deze drie kwartier voorbij vlogen en iedereen heel enthousiast de ruimte uiteindelijk verliet.

11.

Vanuit de uitgeverij was er goed over de inwendige mens van het publiek nagedacht want we werden verrast met een heerlijke lunch. Allerlei heerlijke dingen hadden ze klaargemaakt. Echt té lekker. Uiteraard werd er weer lekker gekletst en wederom was er een iemand die weer bleef hangen op het einde….

Gelukkig was ik toch op tijd bij de volgende lezing van Monika Peetz want die was echt geweldig. De oorspronkelijk Duitse Monika vertelde ons in het kort over hoe een verhaal opgebouwd wordt. Als voorbeeld nam ze het alom bekende sprookje Roodkapje. Ze noteerde de hoofdpersonen en gaf ons en kijkje in haar gedachten over hoe deze figuren leven werd ingeblazen en wat daar de invloed van was op het verhaal. Uiteindelijk was er en nieuwe en zeer onverwachte versie van Roodkapje geconstrueerd en ik denk dat iedereen die aanwezig was Roodkapje nooit meer op dezelfde manier zal beleven als voor deze workshop. Terwijl de andere groep een workshop kreeg van niemand minder dan René Appel over het schrijven van een spannend boek vloog ook hier tijd.

12.

Het laatste uur dat in gezamenlijke groepjes werd doorgebracht kwam op een heel goed moment. Het was ongeveer 3 uur en ik was ingedeeld bij Remke de Lange. Een erg leuke en enthousiaste vrouw die de koe bij de horens heeft gevat. Ze vertelde heel enthousiast over de geboorte van haar idee om door Australië te gaan reizen en zelf wijn te gaan maken. Ze had speciaal voor Australië gekozen om er maar voor te zorgen dat de wijn die ze maakte ook echt iets unieks zou zijn voor de Nederlanders. Het publiek leefde mee in hoe ze op zoek was gegaan naar een Australische wijnboer die haar hierbij kon assisteren tot het moment dat haar wijn gebotteld werd. Wij hebben de eer gehad van deze heerlijke wijn te mogen proeven. Helaas was het hele project slechts en noodzakelijke praktische ervaring voor het schrijven van haar boek en zijn de flessen niet in de winkel te verkrijgen. Het publiek genot heerlijk van de wijn en de tongen kwamen steeds loser. Na afloop werden we weer bij het hoofdpodium verwacht. Ook de groep die als laatste een workshop van Jean Pierre van den Ven gehad had over ‘Doen jullie het nog?’ voegde zich er weer bij.

15.

Als grand finale stond eigenlijk Herman Koch op de planning maar helaas was hij ziek. Rosita Steenbeek was op korte termijn bereid gevonden zijn plaats in te nemen en begon uitvoerig te vertellen over haar leven in Rome, over de boeken de ze schrijft en geschreven heeft, over waar haar inspiratie vandaan komt en hele leukste was toen ze vertelde over een commerciële actie die haar literair agent voor haar had verzorgd. Ze ging heel Nederland door en van boekwinkel naar boekwinkel alleen dan….op de fiets! Deze actie kwam voort uit een fietstocht die Rosita zelf van Amsterdam naar het Orakel van Delphi gemaakt en het verslag daarvan tevens in boekvorm uitgegeven heeft. Veel bewondering voor haar verhaal was er vanuit het publiek.

18.

Maar zoals gemeld komt aan al het leuke vaak té snel en einde. Zo ook aan dit inspirerende verhaal van Rosita maar ook direct aan een geweldige dag. Alhoewel deze nog niet helemaal voorbij was omdat we nog getrakteerd werden op een heerlijke borrel met een ‘ecofabulous snack’. Na nog lekker wat gekletst te hebben, zat deze fantastische dag er echt op. Tijd om naar huis te keren. Bij het afscheid werden we als kers op de al overgrote taart nog verwend met een volle goodie bag. Fantastisch! Echt een geweldige dag was het. Leuke mensen, leuke deelnemers, leuke medewerkers, leuk programma, lekker eten en rot weer buiten terwijl terwijl wij lekker binnen zaten. Wat wil je nog meer.

16.

Ambo Anthos Uitgevers heel erg bedankt voor een leuke dag en verder iedereen die erbij was en ik heb leren kennen allemaal ook super leuk! Hopelijk volgen er nog meer van zulke dagen.

Advertenties