Tag Archives: Debuut

Het meisje in de trein – Paula Hawkins

1 Jul

Het meisje in de trein - Paula Hawkins

Iedere werkdag is het hetzelfde ritueel. ’s Morgens op tijd je bed uit om de trein te halen die je naar je werk zal brengen, en aan het eind van de dag met dezelfde trein weer terug naar het punt waar je eerder die dag vandaan kwam. Ditzelfde ritueel heeft Rachel. De trein komt vlak langs het huis waar ze lange tijd samen met haar, inmiddels ex-, vriend heeft gewoond. Ze wil elke dag op dezelfde plek in de trein zitten, zodat ze er even naar kan kijken en kan dagdromen naar mooier tijden in haar leven. Tijden voordat haar vriend haar van de een op de andere dag verliet voor een andere vrouw en voordat ze hierdoor in een depressie raakte. Elke dag hetzelfde beeld dat aan haar ogen voorbijtrekt. Tot op een gegeven moment er iets merkwaardigs plaatsvindt. De buurvrouw Jess van een aantal huizen verder kust ’s morgens niet haar man gedag om hem een leuke dag te wensen, maar is een innige omhelzing met iemand anders. Is Rachel hier getuige van een geheime liefdesaffaire?

Helemaal spannend wordt het als deze zelfde vrouw ineens van de aardbodem verdwenen is. Het ergste wordt gevreesd, maar zolang deze vrouw niet gevonden wordt blijft alles mogelijk. Rachel leeft zelf in een schijnwereld, zo blijkt al snel. Ze probeert het werkelijke leven te ontvluchten door veel te drinken. Ze woont inmiddels op een kamer in huis bij een van haar vriendinnen en probeert naar anderen toe de schijn op te houden dat ze een geweldig leven heeft. Niks blijkt echter minder waar. Door haar overmatige drank inname herinnert ze zich dingen levendig die niet echt gebeurd zijn en kan ze zich juist die dingen die wel echt gebeurd zijn niet meer herinneren of heel vaag. Als de bewijzen dat Rachel iets met de verdwijning van de vrouw te maken heeft een steeds hardere vorm aannemen, wordt het Rachel toch wel erg heet onder de voeten. Als ze uiteindelijk naar de politie gaat om haar verhaal te doen, raakt ze verstrikt in haar eigen leugens en wordt ze niet meer serieus genomen. Maar heeft ze nou wel of niet iets met de verdwijning te maken?

Het meisje in de trein leest als een… Nee, dat is te makkelijk hé. Het boek leest erg makkelijk weg. Eigenlijk direct al vanaf het begin zit je direct midden in het verhaal. Zoals een trein betaamt, neemt hij je direct mee op het moment dat je er in zit. Er is eigenlijk sprake van een heel kort beginstukje want de trein dendert in rap tempo voort. Het verhaal wordt verteld door Rachel, de hoofdpersoon. Je beleeft haar dagelijkse tochtjes alsof je er zelf bij aanwezig bent. Zoals vermeld wordt deze dagelijkse sleur als snel verbroken door… Ja waardoor eigenlijk. Zijn het hersenspinsels van Rachel of is er meer aan de hand. Het verhaal laat je als lezer lange tijd in het ongewisse. Je leert de levens van de hoofdpersonen steeds beter kennen en ook hoe ze met elkaar samenhangen. Naast Rachel zijn er nog vier karakters die een belangrijke rol spelen in dit verhaal. Al lezende wordt steeds duidelijker dat ze allemaal een masker lijken te dragen en  niet (echt) zijn wie ze naar de buitenwereld beweren te zijn.

Je zou de opbouw van de spanning kunnen vergelijken met een aflevering van Baantjer waar de hele tijd de gedachte boven je hoofd hangt dat er ieder ogenblik een flinke twist in het verhaal kan komen. Lowietje maakt ineens een opmerking waardoor alle verdenkingen ineens op iemand komen te liggen die vooraf niet verdacht was. Deze vorm van verdachtmaking spreekt mij wel aan en houd je als lezer dicht bij het verhaal betrokken. Paula Hawkins heeft voor bijna alle karakters toch een soort ‘jack-in-the-box’ moment gemaakt, waarin ze allemaal iets op moeten biechten. Aan het einde van het boek zijn alle karakters duidelijk uitgewerkt en is het overgrote deel van de onduidelijkheden die je aan het begin en tijdens het lezen zou kunnen hebben gekregen weggewerkt. Is de relatie tussen de ex-vriend van rachel en zijn nieuwe vriendin wel echt zo rooskleurig als Rachel denkt, is de psycholoog van Rachel wel zo integer als hij beweerd te zijn en wie is toch die vrouw Jess die plotseling verdwenen is? Heel subtiel wordt uit de doeken gedaan wat er zich nu werkelijk allemaal heeft afgespeeld de nacht dat de vrouw verdween en wie ervoor verantwoordelijk is. Heel origineel is het niet, maar de manier van vertellen daarentegen weer wel. Als lezer word je namelijk zelf ook beïnvloed door het vertekende beeld dat Rachel heeft op de wereld als gevolg van de alcohol.

Het meisje in de trein is door de VN Thrillergids verkozen tot dé thriller van het jaar 2015. Dat Paula Hawkins een heel uniek geschreven verhaal heeft neergezet is overduidelijk. Dat we in de toekomst meer van haar zullen gaan horen (of lezen) is ook geen twijfel, alleen of dit nou echt het allerbeste spannende verhaal is van het afgelopen jaar daar valt zeer over te twijfelen? Het is een lekker boek om te lezen, maar onderscheid zich toch niet op een heel positieve manier echt van andere thrillers. Doordat de verwachting vooraf erg hoog was, viel het boek toch een beetje tegen. Het boek schommelt een beetje tussen de drie en de vier sterren als het gaat om spanning en originaliteit. Omdat de schrijfstijl goed is en het hier gaat om een debuut krijgt ze toch het voordeel van de twijfel. Vandaar een matige 4 sterren voor ‘Het meisje in de trein’.

Goed

Tunis – René van Rijckevorsel

10 Jan

Tunis - René van Rijckevorsel

Je komt uit een zeer welgestelde familie, je bent erelid bij de plaatselijke golfclub en je rijdt een BMW 325. Niks mis mee zou je zeggen en in principe is dat ook niet zo maar toch is er iets dat er ondanks dit alles knaagt bij de hoofdpersoon in dit boek. Ruim twintig jaar geleden is haar vriend neergeschoten en de zaak is nog steeds niet opgelost. Waarom en door wie werd Jan Willem Bouman vermoord? Dat is de vraag die Fiona Duijnwuyck opgelost wil hebben. En als de politie het niet lukt…

Inderdaad dan moet ze zelf op onderzoek uit. Want waarom komt dit onderzoek niet verder? Zijn alle aanwijzingen opgelost, zitten ze op een dood spoor of is er iets heel anders aan de hand? Haar argwaan stijgt als ze een onverwacht telefoontje krijgt van Abdallah Ben Yaya. Hij is de voormalige premier en oud-minister van Tunesië. Daarnaast wordt hij ervan verdacht minimaal vijftig doden op zijn geweten te hebben en wordt zodoende als oorlogsmisdadiger bestempeld. Wat doet hij in Nederland en waarom benadert hij juist Fiona? Kan hij haar een antwoord geven op de vragen waar ze al langere tijd mee loopt? Als lezer kom je dat in eerste instantie niet te weten, want vlak voordat de twee elkaar kunnen ontmoeten wordt deze ‘martelminister’ neergeschoten. In de hand van het levenloze lichaam van de oud-dictator treft Fiona echter iets aan wat het begin zal zijn van een levensgevaarlijke tocht voor Fiona. Had ze vooraf maar geweten waar ze aan begon…

Het is duidelijk dat Fiona Duinwuyck de belangrijkste persoon is in deze thriller. De vraag waarom haar vriend vermoord is heeft zich vastgebeten in haar hoofd en die vraag moet en zal opgelost worden. Ze is duidelijk niet bang, heeft een goed stel hersenen en is ook niet op haar mondje gevallen zo zal in het boek blijken. De kleine hint die ze aan het begin van het verhaal te pakken krijgt zal haar naar veel plaatsen brengen die ieder voor zich een stukje van de grotere puzzel bloot zullen leggen. Als echter langzaam duidelijk wordt hoe de puzzel er uit gaat zien, moet ook Fiona vrezen voor haar leven. De klopjacht op haar lijkt ineens geopend. Heeft ze met haar zoektocht een doofpot opgetrokken?

Tunis is een zeer goed uitgedokterd en ingenieus in elkaar gezet verhaal. Verschillende verhaallijnen lopen tijdens dit boek door elkaar heen, wat je als lezer bijna verplicht het verhaal in één keer uit te lezen. Als je dit verhaal in kleine stukjes leest, is de kans dat je de grip op het verhaal kwijt raakt groot. Vooral het beginstuk lijkt rommelig in elkaar te zitten, maar blijf doorlezen. Wegleggen zou echt zonde zijn, want op een gegeven ogenblik komen alle onduidelijkheden samen en wordt het een genot om verder te lezen.

De plot van het verhaal zit anders in elkaar dan je wellicht gewend bent bij een thriller. Het beginstuk is eigenlijk kort, want door de moord op Ben Yaya is de spanning direct hoog en zit je midden in het verhaal. Het behoorlijk lange middenstuk neemt je mee in een tocht de verschillende puzzelstukjes te onthullen. Puzzelstukjes die sommigen liever verborgen hadden gezien. Aangezien deze stukjes behoorlijk ver uit elkaar liggen en soms lastig te verkrijgen zijn neemt dit een groot deel van het verhaal in beslag. In de grote finale, die je tijdens het lezen van het middenstuk wel al enigszins aan ziet komen, worden de stukjes in elkaar gepast. Dit zal zorgen voor een aardverschuiving in Nederland. Je hoopt als lezer dat dit verhaal bij fictie blijft, maar als je er even over nadenkt zou het zo maar eens echt gebeurd kunnen zijn. Je zou er bijna paranoïde van worden, als je dat als thrillerlezer niet al een klein beetje bent.

Tunis is de debuutthriller van René van Rijckevorsel en is uitgegeven onder de vlag van TRC (Tomas Ross Crime). Van Rijckevorsel is in het dagelijks leven lid van de hoofdredactie van Elsevier. Dit is ook wel duidelijk te merken in de vocabulaire die hij tijdens het schrijven van dit boek gebruikt heeft. Samen met zijn vrouw heeft Van Rijckevorsel zelf een tijd in Tunis gewoond. Ervaringen en indrukken die hij daar opgedaan heeft, heeft hij mooi in zijn boek verwerkt. Hopelijk heeft Van Rijckevorsel nog op andere plaatsen gewoond die hem inspiratie kunnen geven voor een volgende thriller. Als hij dan het beginstuk wat beter in elkaar zet, wordt ook dat vast een heerlijk boek.

Al met al is Tunis een vreselijk vernuft in elkaar gezette thriller die een angstvallig beeld van de werkelijkheid laat zien. Door het rommelige begin verliest het boek één ster, maar er blijven zeker nog vier sterren over. Ruim voldoende dus voor deze debuutthriller.

 Goed

Het gerecht – Inge Ipenburg

28 Okt

Het gerecht - Inge Ipenburg

Je rijdt ’s avonds naar huis en plotseling hoor je een soort van noodkreten bij jou in de buurt. Wat doe je? Rijd je snel door en steek je je kop in het zand of ga je kijken wat er aan de hand is? Die tweede toch dappere keus maakte in ieder geval de hoofdpersoon in Het Gerecht, maar of ze daar nou wel zo verstandig aan heeft gedaan valt te betwijfelen…

Het Gerecht wordt verteld vanuit het perspectief van een dame die volgens eigen zeggen mislukt is in de showbusiness en nu een gezellig soort van café runt in het hartje van Amsterdam. De sfeer die in dit verhaal opgeroepen wordt bij de lezer past hier ook perfect bij.

Inge Ipenburg heeft met het gerecht een knap debuut neergezet. Aan de ene kant is het een zeer aangrijpend verhaal dat je meerdere keren erg aan het denken zet. Er speelt zich een verhaal af waarin rechtvaardigheid en verstand vaak met elkaar in strijd zijn. Het laat je nadenken over wat je zelf zou doen in bepaalde situaties en wat de gevolgen ervan kunnen zijn. Wat voor je gevoel het beste is, kan namelijk nog wel eens hele vervelende gevolgen hebben zo zal blijken. Toch zit er ook veel humor in dit verhaal. Geregeld wordt er een knipoog gegeven naar bekend Nederland. Naast mr. Bram Moszcowickz worden programma’s als RTL Boulevard op de hak genomen door Ipenburg.

De schrijfstijl van Ipenburg is erg prettig en het verhaal leest als een trein. Tenminste de eerste driekwart. Daarna zakt het verhaal een beetje in en had het eigenlijk moeten eindigen. Helaas wordt er dan weer een soort van doorstart in het verhaal gemaakt, wat het verhaal niet echt ten goede komt. Dat is erg zonde want ze was zo lekker op weg. Aan het schrijven van een goede thriller zitten toch meerdere aspecten. Je moet niet alleen een goed verhaal hebben, maar het ook goed af kunnen sluiten. Aan dat laatste moet Ipenburg nog even werken. Meer betekent namelijk niet altijd beter, dat blijkt maar weer. Desondanks zit de plot goed in elkaar en de hoofdpersonen zijn dusdanig goed beschreven dat je toch een band met ze krijgt. De hoofdpersoon heeft dusdanig veel overeenkomsten met de schrijfster zelf, dat als je een beetje visueel ingesteld bent het niet moeilijk zal zijn Inge Ipenburg zelf voor je te zien met haar karakteristieke dingen.

Al met al best een aardig debuut van Inge Ipenburg. Een thriller die haar hopelijk toch uitnodigt om meer uit haar schrijverstalent te halen. Het Gerecht schommelt vooral in het begin rond de vier sterren maar zakt aan het einde toch onder de drie sterren. Net op tijd rond Ipenburg het verhaal toch af op een toch wel verrassende wijze. Een magere vier sterren voor Het Gerecht!

Goed

 

Koelcel – Linda Samplonius

27 Okt

Koelcel - Linda Samplonius

Na een lange dag hard werken en daarna nog even genieten van een lekkere borrel met een goede vriend van je, sta je nu heerlijk onder de couche. Je voelt de warme straal op je kop neerkomen en je kunt even alles vergeten. Plotseling overvalt een naar gevoel je. Je staat ineens te trillen op je benen en je probeert uit de douche te stappen. De wereld om je heen begint heel snel te draaien en je probeert te grijpen wat je kunt, maar het is al té laat. Je hart heeft het begeven en je stort in je eigen badkamer ter aarde. Dit hele tafereel wordt gadegeslagen door een mysterieuze figuur die buiten door de ramen dit heel schouwspel bekijkt. Maar heeft het een direct met het andere te maken? Is het een dader die wacht tot zijn prooi definitief het loodje heeft gelegd of is er iets anders aan de hand…

Koelcel is een verhaal dat je eigenlijk direct bij je lurven grijpt en meesleept het verhaal in. Het wachten op het moment dat er iets spannends gebeurt duurt namelijk niet erg lang. Erg knap van Samplonius vind ik dat ze de lezer erg lang in het ongewisse laat. Het lijkt erop dat je als lezer wel door hebt wat er aan de hand is, maar helemaal bevestigen kan je het ook weer niet. Gaande het verhaal worden de van toepassing zijn personages steeds meer uit hun schulp gekropen en wordt duidelijk wie welke rol speelt in het verhaal. Erg prettig is de manier van schrijven van Samplonius wat in mijn geval extra prettig is door de echte straattaal die gebruikt wordt. Samplonius maakt de woorden soms niet mooier dan ze zijn en houdt ze bij de realiteit. Wat zou je zelf in bepaalde situaties zeggen, dus waarom daarvan af te wijken?

Het plot is sterk. Het beginstuk is redelijk kort maar in dat kleine stukje wordt je direct met je neus op de feiten gedrukt. In het middenstuk is veel tijd ingeruimd voor de speurtocht van de politie, maar daartussendoor is de ‘worsteling’ die fotografe Sara Beekveld met zichzelf heeft, duidelijk blootgelegd. Ze lijkt een kroongetuige maar iets weerhoudt haar ervan om met haar verhaal naar de politie te gaan. Maar wat is die reden? En zou het project een andere wending hebben gekregen als ze wel naar de politie zou zijn gegaan?

Verschillende verhaallijnen die samen een zoektocht naar een mogelijke dader soms versnellen en soms juist vertragen. Knap werk van Samplonius. De cover is, zonder te veel van het verhaal te verklappen, erg sterk en binnenzijde van de kaft (De Crime Compagnie karakteriserende doodshoofdjes) geven wel iets extra’s. De overwegende licht roze kleur maakt het boek niet echt vrouwelijk, maar in beginsel sta je toch te denken wat de connectie is tussen het medicijn op de voorkant en de titel van het boek ‘Koelcel’. Het verhaal maakt dit meer dan duidelijk. Een mooie frase uit het boek die hierover een klein tipje van de sluier oplicht is: ‘Je leeft je leven als mens, als individu, maar uiteindelijk eindig je als een anoniem nummer in een koelcel.’

Koelcel is een lekker onderhoudend boek. Niet té spannend en niet té complexe personages. Gewoon een lekker boek. Vandaar 4 sterren.

Goed

Kortsluiting – Jeroen van Inkel

26 Okt

Kortsluiting - Jeroen van Inkel

Je bent een gevierd radio-dj, verdient bakken met geld en je klust wat bij als misdaadjournalist. Zo zou je de hoofdpersoon in deze debuutthriller van Jeroen van Inkel in het kort kunnen omschrijven. Vrank van Houten wil eigenlijk niets lieverd dan in de voetsporen treden van Peter R. de Vries of John van den Heuvel maar dan moeten de sterren net goed staan. En wat wil het toeval, Van Houten krijgt een prachtige tip over een oude cold case zaak. Hij ziet zijn kans schoon en stort zich er vol overgave op. Maar of hij dit nou wel had moeten doen blijft aan de lezer te beoordelen, want dat hij er niet zonder kleerscheuren vanaf zal komen is duidelijk. Wordt dit de doorbraak van Van Houten als dé nieuwe journalist?

Kortsluiting is een gewaagde debuutthriller van Jeroen van Inkel. ‘Inkel-de-kinkel’ zoals velen hem zullen kennen is vooral bekend binnen de radio-business en het is dan ook niet verrassend dat Vrank van Houten, de hoofdpersoon in Kortsluiting, zelf ook radio-dj is. Van Inkel heeft in dit boek veel gebruik gemaakt van een populaire schrijftaal die binnen de radiowereld waarschijnlijk heel erg gewoon is maar binnen de thriller wereld (nog) niet. Het lijkt er een beetje op dat Van Inkel een kloof heeft proberen te slechten tussen de wat oudere thrillerlezers en het wat jeugdiger publiek. Of zijn stijl jou zal bevallen is moeilijk te zeggen en zal door jou zelf uitgevonden moeten worden, maar of dit de nieuwe stijl van schrijven zal worden wordt niet verwacht.

Het verhaal zelf zit niet echt heel erg sterk in elkaar. Duidelijk is dat Van Inkel zijn weg nog moet vinden, want hij schiet zeer geregeld ver uit de bocht. Zo ver dat er eigenlijk geen redden meer aan lijkt. Op sommige momenten lijkt hij toch zijn grip te hervinden maar al snel daarna ontspoort hij weer. En misschien moet Van Inkel dat ook niet kwalijk genomen worden. Hij is waarschijnlijk meer iemand die gewend is aan de hectische wereld waar hij zich in bevindt, maar voor een neutrale lezer is het te veel van het goede en wordt de grip op het verhaal al snel verloren. Dit komt ook mede door het populaire taalgebruik dat Van Inkel in dit boek gebruikt. Niet alleen komt dat het leesplezier niet ten goede, maar het zorgt er ook voor dat je je aandacht snel verliest. De personages zijn redelijk uitgewerkt maar ook verder niet echt diepgaand besproken.

Al met al een beetje een rommelig verhaal dat het waarschijnlijk goed zal doen om mee te nemen op zomervakantie. Lekker voor aan het strand of op het terras van het zwembad. De doorgewinterde thrillerlezer zal alleen waarschijnlijk voor iets anders kiezen dan voor dit debuut van Van Inkel. Vandaar slechts 2 sterren voor deze Kortsluiting.

Matig

 

 

Tijgers in de nacht – Fiona McFarlane

16 Jun

Tijgers in de nacht - Fiona McFarlane

Je woont in een prachtig vrijstaand huis, je hebt ruim voldoende geld op de bank staan om je financieel gezien geen zorgen te hoeven maken en voor zover het gaat leid je een prettig bestaan. Maar wat nou als je ineens sporen van dementie begint te vertonen? Hoe ver laat je het komen tot je zelf aan de bel trekt? En stel nou dat je er zelf nog niet aan toe bent, maar je vanuit overheidswege een helpende hand geboden wordt? Accepteer je die dan of moet je hem weigeren? Voor precies deze vraag komt de hoofdpersoon uit dit boek te staan.

Het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van Ruth, een alleenstaande, bejaarde (75) vrouw. Haar man is al langere tijd geleden overleden en met haar twee zoons heeft ze maar heel sporadisch contact. Het wordt al snel duidelijk dat haar hersenen niet meer helemaal zo werken als het zou moeten. Ze begint langzaamaan te dementeren. Ze is echter nog niet zo ver dat ze om hulp wil vragen, want stel nou eens dat ze dan alles wat ze opgebouwd heeft achter zich moet laten. Ze leeft nu juist van de herinneringen. Naast dat ze zich dingen niet meer helemaal helder herinnert begint ze ook nog te hallucineren. Ze hoort regelmatig midden in de nacht een tijger door haar huis sluipen. Wat moet ze doen?

Onverwacht en onaangekondigd staat dan ineens Frida voor de deur. Ze zegt een soort van zuster te zijn en door de overheid van Australië gestuurd te zijn om Ruth te helpen met hand en spandiensten. Zonder er lang over na te denken besluit Ruth de hulp van Frida te accepteren. En eigenlijk komt dat Ruth erg goed uit want Frida sopt en boent alsof haar leven er vanaf hangt. Het huis ziet er spik en span uit en of het nog niet genoeg is verzorgt Frida ook nog eens alle financiële zaken voor Ruth. Een geweldige hulp zou je zeggen…

De plot van dit boek steekt erg knap in elkaar. Doordat je als lezer in de huid, of liever in het hoofd kruipt van Ruth lijk je ook zelf geconfronteerd te worden met een vertroebelde werkelijkheid. Is alles wel zoals je het net gelezen hebt? Eigenlijk zijn Frida en Ruth de enige twee hoofdpersonen die er echt toe doen in dit verhaal. Ze zijn erg goed uitgewerkt allebei. Omdat Ruth veel in het verleden leeft, kom je veel van haar geschiedenis te weten. Maar ook leef je met haar mee in het heden. Hoe reageert ze op Frida en hoe moeilijk is het voor haar om steeds een stukje van haar zelfstandigheid op te geven? Ondanks dat Frida een hele belangrijke rol speelt is het moeilijk om grip op haar te krijgen als lezer. Is ze nou wel zo behulpzaam als ze zich voordoet of word je als lezer zand in de ogen gestrooid. Je denkt haar tijdens het lezen  toch redelijk goed te gaan kennen. Maar vergis je niet.

De cover komt mijns inziens een beetje oubollig over, maar laat je daardoor niet afleiden. Het verhaal is dan wel een roman maar als je houdt van ‘Voor ik ga slapen’ van S.J. Watson of van ‘Hersenspinsels’ van Alice LaPlante houdt, zal je dit boek ook vast goed vinden. Het is een boek met een afgerond einde, maar dat je toch met een hoop vraagtekens laat zitten. Echt een boek om ook na de laatste letter te hebben gelezen, nog eens goed te overdenken. Sterk staaltje van McFarlane, zeker als je bedenkt dat het haar debuut is. Vandaar vier sterren!

Goed

 

Lunchen met Inge Ipenburg bij bol.com

11 Jun

Hoe gaaf is dat zeg, afgelopen woensdag mocht ik samen met Coenraad de Kat een exclusieve lunch bijwonen met Inge Ipenburg. De meesten zullen haar vast nog kennen van haar rol in GTST (Martine Hafkamp) of haar zeer uitgekiende Mollenacties in het populaire spelletje Wie is de Mol? van een aantal jaar geleden.

Voor de deur bij bol.com

Tijdens het gesprek vertelde Inge Ipenburg dat ze al lang rondliep met de wens om ooit eens een thriller te schrijven. Maar ja wie niet vandaagdedag? Toch begon ze er aan en al snel had ze twee hoofdstukken geschreven. Stukje voor stukje kreeg het verhaal vorm. Inge Ipenburg, die normaal gesproken iemand van het uitstellen en uiteindelijk afstellen is, was resoluut dat ze dit project af moest maken. En zo geschiedde. Recentelijk is haar eerste thriller ‘Het Gerecht’ werkelijkheid geworden en ligt momenteel in de boekhandel. De roze kaft met daarop een doorgesneden passievrucht (voor alle duidelijkheid heren, het is geen ui), zal je vast niet ontgaan zijn.

Inge Ipenburg vertelt vol enthousiasme over Het Gerecht

‘Het Gerecht’ is een heel aangrijpend verhaal over hoe het leven van een middelbare vrouw zomaar ineens op zijn kop kan staan. ’s Morgens sta je op als altijd en lijkt er niks aan de hand, een aantal uren later moet je echter vrezen voor je leven en uiteindelijk niet allen die van jezelf. Wat doe je op zo’n moment. Het is altijd makkelijk om zulke antwoorden voor iemand anders te beantwoorden, maar wat als het jezelf gebeurt? Door het spannende en aangrijpende verhaal heen, zit er een hele grappige ondertoon in die zeker niet ten nadele gaat van het verhaal. In tegendeel zelfs. Het krikt het verhaal juist enigszins op. Het Gerecht is, misschien in tegenstelling tot andere boeken van BN’s zeker het lezen waard.

Janneke Siebelink (bol.com) en Inge Ipenburg

Hartstikke leuk om zo eens met Inge Ipenburg en de dames van haar uitgeverij (Uitgeverij De Fontein) te kunnen kletsen. Dit alles is mogelijk gemaakt door Janneke Siebelink van bol.com, waarvoor hartelijk dank. Het was weer een dag om niet snel te vergeten.

De directie van bol.com

Aanstaande woensdag 18 juni zullen Charles den Tex en Ellen den Hollander te gast zijn. Het is echt een aanrader om daar heen te gaan. Niet alleen krijg je een heerlijke lunch voorgeschoteld en kun je eens nader kennis maken met deze twee auteurs maar het is natuurlijk ook leuk eens in het gebouw van bol.com te kunnen zijn. Echt een aanrader!

Vuurproef – Carina van Leeuwen

11 Feb

Vuurproef - Carina van Leeuwen

Every contact leaves a trace‘,  dat is de zin waar Carina van Leeuwen haar masterclass mee begon ten tijde van de boekpresentatie van haar debuutthriller Vuurproef. Na het boek gelezen te hebben, is haar uitspraak overduidelijk geworden. Het zijn vaak niet de hele grote sporen die naar de dader leiden, maar juist de haast minuscuul kleine details in combinatie met een goed inlevings- en een hoog ontwikkeld analytischvermogen van de rechercheur die de doodslag geven in dergelijke zaken.

Wat voor Van Leeuwen begon als een weddenschap is uiteindelijk uitgegroeid tot het eerste deel van de serie ‘Unit Plaats Delict’. Wie weet tot waar haar talenten zullen reiken? Ze is namelijk duidelijk een auteur met potentie. Van Leeuwen beschikt over een lekkere schrijfstijl en heeft een prettige manier om de lezer, die grotendeels toch een leek is in de wereld van de Forensische Expertise, aan de hand mee te nemen en het verhaal duidelijk te maken zonder belerend over te komen. Het verhaal komt erg realistisch over en vooral de verhaallijn die zich afspeelt op het gebied van het werk van de hoofdpersoon (Renee Spaan) is erg interessant en soms nagelbijtend spannend. Van Leeuwen heeft er ‘helaas’ voor gekozen om een andere verhaallijn in haar thriller te verweven, een die zich geheel richt op het persoonlijke leven van Renee Spaan. Deze keuze heeft het verhaal helaas niet veel goed gedaan. Het leidt de aandacht op het echte thrillerverhaal té veel af en werpt zodoende een ietwat negatieve schaduw over het geheel. De verhouding tussen hoofdverhaallijn en eventuele sublijnen licht té dicht bij elkaar, en dat is zonde. Hopelijk weet de auteur deze in haar volgende boeken deze beter van elkaar te scheiden.

Vuurproef neemt je mee in het leven van een forensisch rechercheur, Renee Spaan. Op een rangeerterrein wordt het levenloze lichaam van een man aangetroffen. Hij is doodgeschoten en vervolgens in brand gestoken. Terwijl zijn lichaam nog nasmeult, zoekt Renee Spaan naar aanwijzingen. Een grote zoektocht naar puzzelstukjes begint. Zoals het zo vaak gaat in het leven, loopt het onderzoek niet geheel soepel. Ze krijgt onder andere te maken met onderbemanning op het bureau, een tegenwerkende bazin, een collega die naar een ander kantoor gaat en een tijdsvertraging door zoekgeraakte of niet ingeleverde bewijsmaterialen. Het verhaal heeft wel iets weg van de Baantjer boeken, alleen is Vuurproef veel gedetailleerder geschreven. In tegenstelling tot andere thrillers komt het bewijsmateriaal hier zeker niet aangewaaid. Er moet veel gedaan worden om alle kleine stukjes puzzel te vinden en in elkaar te passen. Van Leeuwen heeft op deze wijze het realistische recherchewerk en een spannende thriller met elkaar weten te combineren.

Het debuut van Van Leeuwen is niet echt een spannend boek, maar geeft zeker een mooie inkijk in hoe het werkelijk gaat. Eén grote puzzel met maar kleine puzzelstukjes die ook nog eens gezocht moeten worden. Knap werk van Van Leeuwen. Als ze hoofd- en bijzaken nog beter kan scheiden in een tweede deel wordt dat ook absoluut een aanrader. Door de verschillende verhaallijnen is het verloop van de spanningsboog in Vuurdoop onrustig. Hier zal zeker nog een goede afstemming in gezocht moeten worden. Voor een debuut heeft Van Leeuwen met Vuurproef goed werk afgeleverd, helaas kost de onrustige spanningsboog haar één ster.

Vuurproef is het lezen zeker waard. Kijk mee over de schouder van een Forensisch Expert tijdens een luguber moordonderzoek. Durf jij het aan?

3 sterren