Tag Archives: The House of Books

Een schitterend ongeluk – Inge Ipenburg

23 Okt

Een schitterend ongeluk - Inge Ipenburg

Je hele leven ligt nog voor je en je hebt nog veel te ontdekken. Samen met je vier beste vrienden besluit je tijdens een stiekeme vakantie in Syracuse voor altijd vrienden te blijven en altijd eerlijk tegen elkaar te zijn. Een echt bloedverbond. In het begin lijkt alles goed te gaan. Jullie verkennen niet alleen de wereld samen, maar ook leren jullie elkaar van binnen en van buiten kennen. Er zijn geen geheimen en jullie geven je zowel letterlijk als figuurlijk helemaal bloot naar elkaar. Niets of niemand kan tussen jullie vriendschap komen. Een voor allen en allen voor een, want waar een van de groep gaat gaan ze allemaal. Maar hoe lang is dit vol te houden? In dit boek zijn het de vijf vrienden Merel, Jasper, Karin, Timo en Daniel die onafscheidelijk lijken. De vriendschap bestaat inmiddels als dertig jaar als Jasper en Merel in een ernstig ongeluk terecht komen. De politie vindt in de auto waarin ze zaten een kogel. Er is blijkbaar op ze geschoten. Maar door wie en waarom? Vragen die niet gemakkelijk te beantwoorden blijken, want hoe dieper er gespit gaat worden hoe meer er boven water komt dat de vriendschap drastisch onder druk zet. Is de vriendschap sterk genoeg om deze tegenslagen te weerstaan?

Een schitterend ongeluk is een vrij ingewikkeld in elkaar gezet verhaal. Waar het begin een beetje zoetsappig verloopt, lijkt de zo zorgvuldig opgewonden bol wol al snel in een grote klit terecht te komen. Van de zonnige toekomst die de voor vrienden in het verschiet lag is al snel niets meer over. Allemaal lijken ze in een grote leugen te leven. Ze hadden beloofd elkaar trouw te blijven, maar wat als je weet dat een iemand uit de groep een geheim met zich meedraagt dat een ander uit de groep ernstig zal beschadigen? Wie is nog wel en wie niet te vertrouwen? En erger nog kunnen ze zichzelf nog wel vertrouwen?

Maar is dit nou echt een thriller? Het is lastig dit verhaal in een bepaald hokje te stoppen. Het heeft veel weg van een roman maar ook van een ‘whodunnit’. Opvallend genoeg staat er ook nergens op de cover aangegeven in welk genre dit boek valt. Het is het tweede boek en wat mij betreft haalt dit boek het niet bij het eerste boek van Inge Ipenburg ‘Het Gerecht’. Het is overduidelijk welk verhaal Inge Ipenburg de lezer wil vertellen en dat lukt haar ook aardig. Alleen voor een thriller is het iets te langdradig en té veel uitgeplozen om spannend te blijven.

De schrijfstijl van Inge Ipenburg is erg fijn om te lezen. Geen moeilijke zinnen of stukken die je nogmaals door moet nemen om te begrijpen wat er nou precies aan de hand is. Een lekker boek voor tussendoor, maar wel een die je eigenlijk in een keer uit moet lezen om het verhaal nog te begrijpen. Het verhaal wordt vertelt vanuit het oogpunt van de vijf vrienden. In het begin en aan het einde zijn de hoofdstukjes behoorlijk kort, maar dat is prettig om zo van iedereen op de hoogte te blijven wat ze denken en wat ze doen. De plot zit goed in elkaar. Een overzichtelijk begin met een belofte van nog naïeve vrienden die eigenlijk niet vol te houden lijkt. Dat dat ook niet gaat lukken blijkt wel tijdens het middenstuk van het verhaal. Er gebeurt van alles en de vriendschap van de groep komt regelmatig op losse schroeven te staan. Het vertrouwen dat ze ondanks alles elkaar hebben lijkt het toch steeds te winnen al is het maar net aan. De climax is achteraf wel een beetje voorspelbaar en een beetje over de top. Desondanks is het knap hoe ze de vele verhaallijntjes die ze tijdens het verhaal uitgezet heeft, toch mooi tot een overzichtelijk einde weet te brengen.

Het boek zelf ziet er erg opvallend uit. De overwegende kleur geel in de cover springt er direct bovenuit. De bos sleutels met daaraan het cijferslot als teken van het ‘eeuwigdurende’ verbond tussen de vrienden is kenmerkend voor her verhaal.

Al met al is ‘Een schitterend ongeluk’ een lekker boek voor tussendoor. Verwacht geen nagelbijtende thriller of een verhaal a la ‘Het Gerecht’, want dan zal je bedrogen uitkomen. Het verhaal schommelt een beetje tussen de drie en de vier sterren, maar omdat het toch niet echt de kenmerken van een thriller heeft krijgt dit boek uiteindelijk drie sterren.

Gemiddeld

 

 

Advertenties

Passagier 23 – Sebastian Fitzek

3 Mrt

Passagier 23 - Sebatian Fitzek

Politiepsycholoog Martin Schwarz is een keiharde. Als hij eenmaal iets in zijn hoofd heeft zal hij tot het uiterste gaan om zijn doel direct te bereiken. Zelf als hij daar lichamelijke kastijdingen voor moet ondergaan is hij daar niet vies van. Dit zorgt menigmaal voor rillingen tijdens het lezen bij jou als lezer. Een soort van plaatsvervangende pijn maakt zich van je meester. Maar tegelijkertijd weet je dat dit een typisch gevalletje is van ruwe bolster blanke pit. Schwarz draagt namelijk een loodzware last met zich mee die zijn hele leven beïnvloedt.  Tijdens een vakantie op het cruiseschip ‘Sultan of the Sea’ is hij vijf jaar geleden op een onverklaarbare wijze zijn vrouw en zoontje kwijtgeraakt. Waarschijnlijk zijn ze destijds overboord gesprongen, maar hun lichamen zijn nooit gevonden. Schwarz is met veel vragen en onduidelijkheid achtergebleven. Alles verandert als hij op een dag een telefoontje krijgt van de mysterieuze dame genaamd Gerlinde Dobkowitz. Met haar hese stem adviseert ze Schwarz zo spoedig mogelijk aan boord te komen van het schip waarvan hij zichzelf gezworen had er nooit meer een voet aan boord te zetten. Zal zij enige duidelijkheid kunnen scheppen. Een ding dat zeker is, is dat dit het begin is van een groot doolhof aan emoties, spanningen en onverwachte momenten. Maar heeft Schwarz er uiteindelijk goed aan gedaan op het advies van Dobkowitz op te volgen?

Sebastian Fitzek is een meester als het gaat om het schrijven van psychologische thrillers. Dat bewees hij eigenlijk direct met het schrijven van zijn eerste thriller ‘De Therapie’. Een boek dat je hersenen alle kanten op laat springen behalve de juiste. Pas helemaal op het einde vallen de stukjes op hun plaats en wel op een wijze die heel logisch maar toch haast niet te voorzien was. Waar hij in dit eerste deel grotendeels vanuit een hoofdpersoon geschreven heeft, komen er in Passagier 23 meerdere verhaallijnen en zo ook meerdere karakters bij elkaar. Dit maakt Passagier 23 een stuk levendiger, maar ook direct aanzienlijk complexer dan De Therapie. Dit wordt mede veroorzaakt doordat elk karakter op zijn eigen manier weer zijn of haar problemen met zich meedraagt.

Als je houdt van psychologische thrillers dan zijn De Therapie en Passagier 23 absoluut aan te raden. Tussen deze twee boeken in heeft Fitzek nog meer nagelbijtende en hersenbrekende thrillers geschreven, maar ondanks dat deze ook erg goed waren overstijgt hij met deze twee titels veruit het ‘normale’ niveau. De zinnen glijden werkelijk onder je ogen vandaan. Prachtig hoe Fitzek je meeneemt op het schip en in de hoofden van de hoofdpersonen van deze thriller. De plot zit zeer stevig in elkaar. Direct bij aanvang van het verhaal wordt duidelijk in welke vreselijke situatie Schwarz verkeert en met welke dilemma’s hij om moet gaan. In het middenstuk speur je met Schwarz mee en kom je terecht in een labyrint dat je vooraf niet had kunnen voorspellen. Het slotstuk is voor de doorgewinterde thrillerlezer wellicht een klein beetje voorspelbaar. Desondanks weet Fitzek de verschillende lijntjes die hij tijdens dit boek uitgelegd heeft, en er een flink verwarrende kluwen van heeft weten te maken, weer keurig tot een mooi en helder einde te breien. Zou dit het eerste deel zijn in een serie rondom Martin Schwarz?

Het is duidelijk dat Fitzek zich met Passagier 23 weer op een gigantisch hoog niveau bevindt binnen de psychologische thrillerwereld. Hopelijk kan hij deze manier van schrijven vasthouden, want dat betekent dat ons nog heel veel moois te wachten zal staan. Vandaar 5 sterren voor Passagier 23!

Zeer goed

IJskoud – Isa Maron

23 Dec

IJskoud - Isa Maron

Sophie en de 7-jarige Jesse, een jongen waar Sophie op past, zijn gezellig een middagje naar de kinderboerderij. Op een onbewaakt moment is Jesse opeens in één klap spoorloos verdwenen. Alle alarmbellen gaan direct rinkelen en alles wordt in het werk gesteld om Jesse terug te vinden. Mensen worden ondervraagd, video’s worden bekeken, zelfs het nabij gelegen water wordt zo goed en zo kwaad als het gaat uitgeplozen. Helaas, geen enkel spoor van Jesse…. Opvallend is dat ook niemand iets verdachts gezien lijkt te hebben. De radeloosheid slaat toe. Hoe kan Jesse nou zo maar verdwijnen? Onder leiding van Maud Mertens wordt er een grootschalige zoekactie op touw gezet. Er wordt in eerste instantie gehoopt dat hij ‘gewoon’ weggelopen is en zich vanzelf weer zal melden, maar als de tijd verstrijkt lijkt dit steeds minder waarschijnlijk. De tips die er binnenkomen zijn ook zo summier dat de politie haast niet veder kan met haar onderzoek. Het wordt helemaal vervelend als er verspreid over het land steeds meer kinderen ineens vermist raken! Toeval? Dat lijkt haast uitgesloten. Maar wie zit er achter deze misselijkmakende verdwijningen en met welk motief?

Met ‘IJskoud’ heeft Isa Maron het niveau van ‘Galgenveld’ (het eerste deel in de Noordzeemoorden) op zijn minst evenaart. Waar het eerste deel wellicht iets gruwelijker momenten kende, hing in dit verhaal de spanning geregeld als een wurgkoord om je nek. In het verhaal wordt al snel duidelijk waar de kinderen terecht gekomen zijn, maar wat zijn de ontvoerders met ze van plan? Dat blijft tot het laatst aan toe onduidelijk, en als lezer flitsen er allerlei mogelijke scenario’s door je hoofd. Isa Maron heeft de kwaliteit om de spanning, die eigenlijk van het begin al direct hoog is, gedurende het boek tergend langzaam op te laten lopen. Het kat-en-muis spel tussen de politie en  de ontvoerders neemt eindigt in een nagelbijtend spannende finale. Maar wie er uiteindelijk aan het langste eind zal trekken…

De cover van het boek zegt ontzettend veel. De uitgestrektheid van het tot aan de horizon reikende verlaten strand met op de voorgrond alleen een verloren/achtergelaten pop. Het symboliseert de leegte die de hoofdpersonen uit dit boek letterlijk en figuurlijk meegemaakt moeten hebben. Letterlijk voor met name de ouders van o.a. Jesse en voor Sophie die op het desbetreffende moment Jesse onder haar hoede had. Ze zijn wanhopig op zoek zijn naar iemand die van het ene op het andere moment van de aardbodem verdwenen lijkt te zijn zonder ook maar één spoor achtergelaten te hebben. En figuurlijk omdat het rechercheteam dat op deze zaak gezet is lange tijd geen clou heeft waar ze moeten zoeken laat staan naar wie. En ontzettend angstaanjagend idee.

Het maatschappelijke probleem van mensensmokkel dat ‘IJskoud’ blootlegt is beangstigend genoeg. Het is een onderwerp dat niet vaak besproken wordt, maar dat zeker aandacht verdient. Daarom is het absoluut goed dat Isa Maron dat op deze manier gedaan heeft. Het verhaal zelf is met lekker veel vaart geschreven en omdat de hoofdstukken niet té lang zijn kan je dit tempo als lezer heel goed bijhouden. Hoe verder je in het verhaal komt, hoe moeilijker het weg te leggen is. Hoe gaat het aflopen? Zullen ze überhaupt het spoor naar de kinderen kunnen vinden en als dat al lukt zullen ze ze ooit nog levend terugzien? Isa Maron heeft deze angst bij de lezer goed weten op te wekken. Tot de laatste bladzijde aan toe houdt het verhaal je in zijn greep zonder ook maar de geringste intentie ooit nog los te zullen laten.

De karakters in dit boek zijn perfect omschreven. Je komt ze precies goed genoeg te weten voor zoveel het verhaal nodig heeft. Niet té veel en zeker niet té weinig. Naast nieuwe figuren, maak je wederom kennis met Kyra. Zij vormt eigenlijk de rode draad in deze serie.  Ze is nog steeds op zoek is naar haar verdwenen en tot op de dag van vandaag vermiste zus Sarina. Haar verdwijning laat haar niet los en ze moet en zal boven tafel krijgen wat er met haar zus gebeurd is. En dat laatste is maar goed ook, want ook in dit deel doet ze een paar interessante ontdekkingen. Of denkt ze aanwijzingen te zien die er in werkelijkheid niet zijn?

Zoveel lovende kritiek, maar waarom dan toch (net) geen vijf sterren voor ‘IJskoud’? Zonder iets van het verhaal weg te geven, zitten er toch een paar stukjes in die of nét iets meer uitwerking en/of afronding nodig hebben om aan vijf sterren te komen. Deze stukjes halen net even de lekkere vaart uit het verhaal, want een storend effect heeft. Dit is echt zo’n boek dat een stuk beter is om slechts met vier sterren beoordeeld te worden, maar echt nét niet goed genoeg is voor vijf sterren. Dat het een boek is waar je waarschijnlijk geen spijt van zult hebben als je er aan begint, is wel duidelijk. Mocht je ‘Galgenveld’ nog niet gelezen hebben, dan kun je die beter als eerste lezen. Je kunt ‘IJskoud’ wel als losstaand boek lezen, maar om de zoektocht van Kyra van het begin af aan mee te maken, is toch het leukste.

Al met al is deel twee in de Noordzeemoorden-serie ook weer een heerlijke thriller. Goed voor vier hele dikke sterren. Het is wederom uitkijken naar het volgende deel!

Goed

De onderkant van sneeuw – Ilse Ruijters

14 Nov

 De onderkant van sneeuw - Ilse Ruijters

Het is een gewone dag net als alle andere. Buiten sneeuwt het en je rijdt in je auto terug naar huis als ineens je mobiele telefoon afgaat. Op de display zie je dat het je zus is. Vandaag zou ze te horen krijgen of de IVF-behandeling aangeslagen was, dus je wilt hem niet laten lopen. Terwijl je hem al rijdend aanneemt zoek je ondertussen met een half oog in het handschoenenkastje naar je headset. Eén moment van onoplettendheid en de ergste nachtmerrie die een mens kan overkomen wordt werkelijkheid. Een harde knal en….je hebt een kind doodgereden. Dat is wat Irene, de hoofdpersoon uit deze thriller overkomt. Zal en kan ze haar leven ooit nog op de rails krijgen?

Het lijkt misschien zo makkelijk voor een buitenstaander, maar vergeten is al haast onmogelijk laat staan het gewone leven weer oppakken. Alles doet haar aan dit moment herinneren, en als ze het al mocht ‘vergeten’, dan is er altijd wel iemand die er op een akelige manier voor zorgt dat ze het nooit zal vergeten.

Met ‘De onderkant van sneeuw’ heeft Ilse Ruijters een steengoed debuut afgeleverd. Het is een psychologische thriller waarvan je hoopt dat elke thriller in dit genre deze opbouw heeft. In eerste instantie word je geconfronteerd met de vreselijke gebeurtenis die Irene doormaakt. Het begin is dus al gelijk heftig. Daarna lijkt er in beginsel weinig te gebeuren en leer je de hoofdpersoon en de andere personen in haar nabije omgeving een beetje kennen. Het beginstuk lijkt een beetje saai in beginsel, want er gebeurt weinig en er lijkt ook niks meer te gaan gebeuren. Maar vergis je niet! Pas later merk je dat het eerste stuk nog de periode beschrijft waarin Irene nog in een soort roes leeft en zich nog niet helemaal realiseert wat er gebeurd is allemaal. Maar langzaam, heel langzaam merk je als lezer welke invloed het ongeluk heeft op de hoofdpersoon. Ze raakt psychisch beetje bij beetje helemaal doorgedraaid. Van alle kanten wordt er een aanslag gedaan op haar psyche. Omdat het verhaal verteld wordt vanuit Irene zelf, beleef je het verhaal ook in eerste instantie vanuit haar perspectief. Dus zoals zij de wereld ziet. Echter raakt haar wereld steeds meer verwijderd van de realiteit. Wie en wat kan ze uiteindelijk nog vertrouwen. Begint ze zelf helemaal gek te worden of wordt er een spelletje met haar gespeeld door iemand die kwaad wil?

Heel lang blijft dit onduidelijk. Pas tegen het einde van het verhaal wordt duidelijk hoe de vork in de steel zit. Omdat Ilse Ruijters het presteert om je je als lezer continu af te laten vragen hoe het nu werkelijk zit, blijft dit tot een het einde een thriller waarvan je het slotstuk niet snel ziet aankomen. Het knappe is ook dat ze in staat is geweest een op een gegeven moment heel spannend verhaal terug te brengen naar een kinderlijk level door hoofdstukken te maken die verwijzen naar een kinderversje. Op deze manier word je als lezer helemaal doordrenkt van wat ooit had kunnen zijn als het meisje in leven was gebleven, en wat er nu allemaal gemist wordt.

Het boek is op een erg prettige manier geschreven waardoor het heel makkelijk wegleest. Het enige waar je als lezer rekening mee moet houden is dat de spanning zich langzaam opbouwt en pas rond halverwege het boek echt zichtbaar wordt. Tot die tijd kabbelt het verhaal langzaam voort heb je het idee. Maar niets is minder waar. Dit kom je echter pas later te weten. Kom dus niet in de verleiding het boek halverwege weg te leggen omdat ´het niet spannend genoeg is´. Je komt echt nog aan je trekken.

De cover op zich is al even dubbelzinnig als het hele verhaal zelf. De hoofdpersoon leeft in twee werelden, het echte en die die ze vertroebeld ziet. Het is een plaatje waar je lang over na kunt denken en je gedachten flink over kunt laten gaan. Voor een debuut is dit er echt een van een zeer hoog niveau. Achteraf rest niet anders dan bewondering. Vooral als je houdt van de psychologische thrillers van Sebastian Fitzek zal je van deze thriller genieten. Als je echter houdt van voortdurende actie is dit misschien niet jouw boek.

Al met al is dit een boek dat flink op je gemoederen inwerkt. Het verhaal blijft je ook nog lang bij door de manier waarop het door Ilse Ruijters verteld is. Het is soms lastig om een etiket op een boek te plakken, maar dat dit een psychologische thriller is daar kan geen onduidelijkheid over bestaan. Het is er een pur sang. Het in eerste instantie wat ‘saaie’ begin wordt meer dan goedgemaakt in het tweede deel. Echt een dijk van een thriller die absoluut tussen de vier en vijf sterren waard is. Omdat het hier om een debuut gaat is dit een extra knappe prestatie en krijgt het boek alle sterren. Met verlangen wacht ik op het tweede boek van Ilse Ruijters.

Zeer goed

 

In mijn bloed – Milou van der Will

4 Okt

In mijn bloed - Milou van der Will

Zo schattig als het gele vogeltje uit het kooitje er op de voorkant uitziet, zo keihard is dit verhaal. Benthe Berg is jonge vrouw die samen met haar buitenlandse man Raoul en haar nog jonge dochtertje Céline in het kleine dorpje Ringerdam is komen wonen. Ondanks haar drukke werk als journaliste lijkt ze haar leven redelijk onder controle te hebben. Dit beeld wordt van het ene op het andere moment echter keihard verstoord als ze te horen krijgt dat er zich een pedofiel onder de naam van Rick V. in het dorp bevindt en dat er op zijn computer naaktfoto’s van haar dochter zijn aangetroffen. Het moederhart van Benthe is verscheurd en ze vindt dat Rick moet boeten voor zijn daden. Ze wil samen met de ouders van de andere slachtoffertjes eéén blok vormen, maar dit gaat niet zo makkelijk als ze misschien gehoopt had. Rick ontkent uiteraard alles tegenover de rechter en wegens gebrek aan bewijs komt hij er met een relatief lage straf vanaf. Dit zorgt absoluut niet voor genoegdoening bij Benthe en ze besluit eigen rechter te gaan spelen en beraamt in het geheim een moordaanslag op Rick V. Maar of het zo ver zal komen…

Milou van der Will confronteert de hoofdpersoon uit deze soms nagelbijtende thriller met een haast onmogelijke kwestie. Wat doe je in zo’n situatie? Als je er niet mee geconfronteerd wordt, is het over het algemeen ‘makkelijk’ praten. Maar als het je overkomt is het niet eenvoudig alles uit handen te geven aan de politie. Dit wordt dan nog eens extra bemoeilijkt als het bewijs tegen de dader niet echt rond komt en hij er met een schijntje vanaf komt. Erg knap is dat Van der Will je als lezer een rad voor ogen blijft draaien, waardoor lange tijd onduidelijk blijft wie nou uiteindelijk verantwoordelijk is voor de uiteindelijke dood van Rick V. Is het een onverwachte outsider of heeft Benthe er toch iets meer mee te maken?

De plot staat als een huis. Je valt in het beginstuk met de deur in huis dus er is bijna gelijk duidelijk wat er speelt in het dorp. Als snel gaat het verhaal over naar waar het allemaal om gaat, gerechtigheid. Hoe krijgen ze het voor elkaar Rick V. zijn verdiende straf te laten krijgen? Dat is door allerlei omstandigheden toch een stuk lastiger dan Benthe gedacht had. Het wordt Benthe nog eens extra moeilijk gemaakt doordat ze van iets beschuldigd wordt, waarvan ze zelf zegt dit niet gedaan te hebben. Alle aanwijzingen richten naar haar kant, maar kan ze het tegendeel bewijzen? Het slotstuk rond alles heel mooi af en de verschillende lijnen komen prachtig samen waardoor een afgerond beeld overblijft.

Het enige nadeel van dit verhaal vond ik dat er een aantal situaties inzaten die cruciaal voor het verloop voor het verhaal waren, maar die toch een enigszins onwerkelijk in elkaar staken. Daar verliest dit boek helaas een sterretje mee. Verder zit het verhaal erg vernuft in elkaar. Meerdere ballen worden besproken die als werkende moeder omhoog gehouden moeten worden, en tevens krijgt ze extra ballen toegeworpen vanuit haar omgeving die ze ook moet verwerken. De machteloosheid van Benthe straal echt uit het verhaal. Hoe verweer je je als je zegt iets niet gedaan te hebben, maar je hebt daarvoor geen echte bewijzen? Het hele leven van een persoon kan in een vlaag onderuitgehaald worden door een ‘verkeerde aanname’ die gedaan wordt en onterecht tot werkelijkheid verwordt. Van der Will heeft het klaargespeeld in je als lezer meerdere malen in dit gruwel scenario te verplaatsen en je af te vragen: ja, wat als… Knap gedaan!

Al met al een lekkere psychologische thriller die absoluut de vier sterren waard is.

Goed

Manuscripta 2014 met o.a. Milou van der Will

De kelder – Brian Freeman

3 Nov

De kelder - Brian Freeman

Met ‘de kelder’ heeft Brian Freeman een verhaal neergezet dat je werkelijk in een keer uit wilt lezen. Een prachtig boeiend verhaal, dat heel makkelijk wegleest, en je tijdens het lezen eigenlijk maar twee dingen af laat vragen: waar is ze en leeft ze nog?

Het verhaal begint als het rustige stadje Grand Rapids opgeschrikt wordt als dr. Marcus Glenn bij de politie melding doet van de ontvoering van zijn elf maanden oude dochtertje Callie. De zoektocht naar het kleine meisje wordt door de politie hoog opgenomen en geleid door Serena en Stride. Zij zijn naast hun politiewerkzaamheden een stel en Stride is nog herstellende van een bijna-dood-ervaring. Om dit te kunnen verwerken trekt hij zich regelmatig terug in een afgelegen blokhut. Serena merkt dat er tussen hen beide een kloof begint te vormen, alleen dit mag hun werk niet in de weg staan.

Naast hun zoektocht naar Callie is de politie tegelijkertijd op zoek naar een seriemoordenaar die recentelijk een drietal vrouwen van het leven beroofd heeft. Voor wat betreft de ontvoering van de kleine Callie is haar ietwat arrogante en weinig geinteresseerde vader, dr. Marcus Glenn, voor de politie als snel verdachte numero uno. Alleen of deze verdenking nou wel zo terecht is…. En wie is toch die onbekende seriemoordenaar? Zouden beide zaken wellicht iets met elkaar te maken hebben?

Twee verhaalllijnen die elkaar tegen het einde van het boek op een wel zeer verrassende wijze treffen. Maar of het team in staat is Callie te vinden en of ze dit lukt terwijl ze nog in leven is….ik laat het aan jou over dit uit te zoeken.

Al met al een fantastisch verhaal waarbij verschillende emoties tijdens het lezen geprikkeld worden. Als je van spannende en meeslepende verhalen houdt, is ‘de kelder’ een echt 5 sterren boek! Het volgende boek van Brian Freeman is in ieder geval al besteld.

Zeer goed

Het aandenken – Tess Gerritsen

12 Okt

Het aandenken - Tess Gerritsen

Dit was eigenlijk het eerste boek van Tess Gerritsen dat ik gelezen heb en het zal zeker niet mijn laatste zijn. Wat een akelig spannende, meeslepende en vooral verslavende manier van schrijven heeft deze auteur. Het verhaal is lekker vlot geschreven en leest heel erg makkelijk weg. Na een aantal pagina’s zit je direct al middenin het verhaal en ze is niet van plan je meer los te laten tot het geheim zich pas een aantal pagina’s voor het einde onthuld heeft. Heerlijk!

Het verhaal vertelt grotendeels over patholoog-anatoom Maura Isles. Als de medewerkers van het Crispin Museum helemaal in hun nopjes zijn omdat er al jarenlang een mummie in hun museum ligt waarvan zij tot dat moment helemaal geen weet hadden, doet Maura Isles een nadere inspectie, Ze komt echter tot een gruwelijke ontdekking als ze merkt dat het lijk lang zo oud niet is als ze bij aanvang dacht. Een spannend verhaal ontpopt zich waarbij je niet zeker bent of iedereen wel is die hij bij aanvang zegt te zijn.

Al met al een heerlijk spannend verhaal dat voldoet aan alle aspecten waar een goeie page-turner aan moet voldoen. Met recht 5 sterren!

Zeer goed